یکشنبه, 28 آبان 1396 - 04:01 ب.ظ
وب سایت غیر رسمی هواداران باران کوثری
به‌روز شده در : پنجشنبه, 13 آبان 1395 - 04:49 ب.ظ

حتماً ببینید !/ نقد امیر قادری از «عصبانی نیستم»: ساخته جدید درمیشیان، یکی از برترین فیلم های سال

نويسنده : گروه تحریریه چهارشنبه, 16 بهمن 1392 1 نظر [ 1701 ] بازدید
0
0
0

حتماً ببینید !/ نقد امیر قادری از «عصبانی نیستم»: ساخته جدید درمیشیان، یکی از برترین فیلم های سال

فیلمساز جوان ما اما، ادعا ندارد. قصه اش را هم پیچیده نمی کند. همان داستان پسر عاشق بی پول در دل شهر بی رحم را، در تهران ۱۳۹۲، در مسیری تازه، چنان روایت می کند، که برق از سرتان می پراند. 0 out of 5 based on 0 ratings.
» صفحه نخست » سیمرغ 32
A-
A+
ارسال برای دوستان
چاپ
کد خبر : 2282http://www.actressbaran.com/index/post_2282/ : لینک خبر
حتماً ببینید !/ نقد امیر قادری از «عصبانی نیستم»: ساخته جدید درمیشیان، یکی از برترین فیلم های سال

فیلمساز جوان ما اما، ادعا ندارد. قصه اش را هم پیچیده نمی کند. همان داستان پسر عاشق بی پول در دل شهر بی رحم را، در تهران ۱۳۹۲، در مسیری تازه، چنان روایت می کند، که برق از سرتان می پراند.

امیر قادری:

"حتما ببینید. یکی از بهترین فیلم‌های سال، بعد از "چ"، از جایی رسید که انتظارش را نداشتم: "عصبانی نیستم!" رضا درمیشیان. با ریتم سریع تصاویر که بر عکس دکوپاژ فیلم قبلی سازنده‌اش، حساب شده هم هستند.

پر از تنش و استرس. بازتابی از ذهن مغشوش راوی جذاب‌اش: جوانی امروزی در تهران، که لحظه به لحظه مضمحل می‌شود. بسیار صمیمی و درست. با طنز تلخی که هضم این قصه فوق‌العاده دردناک را تحمل پذیر و حتی دوست داشتنی می‌کند. طنزی که فیلم را نجات می‌دهد.

"عصبانی نیستم!"، البته خیلی هم فیلم‌ عصبانی است. اما عصبیت‌اش را در مسیر درست خرج می‌کند و در سراسر این قصه معمولی که پر از لحظات جذاب است، در کنار این جوان و مشکلات قابل لمس و واقعی‌اش می‌ماند. باور پذیر. بی آن که بخواهد ادا درآورد یا کاسبی کند.

همان چیزی که هست. قصه دانشجوی ستاره‌داری که با عشق‌اش می‌خواهد برود زیر یک سقف، اما پول پذیرایی از او در یک کافی شاپ را هم ندارد. موقعیت‌های داستانی پرشمار فیلم در دل زندگی روزمره شخصیت اصلی قصه، نمونه‌های آشنای دیگری در تاریخ سینمای ایران دارند: از حضور در خانه مجردی، تا رو به رو شدن با پدر پول‌دوست معشوق و برخورد با صاحب‌کار بدجنس. اما کارگردان توانسته همه این موقعیت‌های آشنا را، با لحن و جزییات و ظرایف دل‌پسند و روزآمد، دیدنی کند و رنگی از اجتماع امروز ما به آن بزند. گروه بازیگران مرد کمتر شناخته شده فیلم، درجه یک‌اند.

حتی آن‌ها که برای لحظاتی جلوی دوربین ظاهر می‌شوند، و هر وقت دوربین آرام می‌گیرد، می‌تواند به لحظات احساسی جذاب و باورپذیری در مسیر قصه، شکل دهد. درمیشیان موفق شده، به جز چند دقیقه پایانی سرهم بندی‌شده‌اش (به دلیل مشکلاتی که شنیده‌ام-و خوشبختانه هنوز قابل جبران است)، کیفیت فیلم‌اش را در دل لحظات گوناگون و موقعیت‌‌های پرشمار، با لحن‌های مختلف، حفظ کند و به نمونه تازه‌ای از فیلم اجتماعی در روزگار ما، شکل دهد.

کوبنده و موثر و بامزه و جذاب. نمونه‌ای از سینما، برای همه اساتید و باتجربه‌ها و جوان‌هایی که در فیلم‌های اجتماعی این جشنواره، حتی از یک تغییر لحن ساده در مسیر قصه فیلم عاجزند، و جای‌اش را با شعار و بیانیه و کف و سوت هم‌قطاران و سابقه گذشته و قدیم پر کرده‌اند. اما وقتی چنین نمونه‌ای ظاهر شده است، حتی در میان آثار تازه‌کارها و شاگردان، آن وقت عیار همه چیز روشن می‌شود.
فیلمساز جوان ما اما، ادعا ندارد. قصه‌اش را هم پیچیده نمی‌کند. همان داستان پسر عاشق بی‌پول در دل شهر بی‌رحم را، در تهران ۱۳۹۲، در مسیری تازه، چنان روایت می‌کند، که برق از سرتان می‌پراند."

منبع: کافه سینما

ارسال نظر جدید
ورود به حساب کاربری
:: در صورت مشاهده هر گونه تخلف از سوی کاربر لطفا مدیران را اطلاع دهید .
:: استفاده از کلمات رکيک، توهين به سايرين و استفاده از حروف انگليسی در نظرات مجاز نمي باشد !
:: در صورت استفاده از کلمات رکیک و گزارش آن توسط کاربران دسترسی شما به سایت قطع خواهد شد !
کد امنیتی بازنگری تصویر
لطفا متن تصویر رو به روی کد امنیتی را در فیلد کد امنیتی وارد نمایید .